Modern tüketim toplumunda, devasa hizmet sağlayıcı şirketlerin algoritmik faturalandırma sistemleri ile bireyin hukuk güvenliği sık sık karşı karşıya gelmektedir. Ödenmiş olduğu sanılan bir borcun aylar hatta yıllar sonra cüzi bir “bakiye alacak” olarak, üstelik fahiş avukatlık ücretleri ve dosya masraflarıyla birlikte karşınıza çıkması, sistemin vatandaşı mağdur eden bir açığıdır. Hukuken 11 TL gibi sembolik bir rakam için dahi icra takibi başlatılması mümkündür; zira alacağın azlığı icra kabiliyetini ortadan kaldırmaz ve şirketler bunu genellikle “tahsili gecikmiş alacaklar” fonlarına devrederek toplu işlem yaparlar.İcra dairesinden gelen ödeme emrine karşı, tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde “borca itiraz” etme hakkınız mutlak surette vardır. Bu süre içinde icra dairesine giderek “böyle bir borcum yoktur” diyerek itiraz ederseniz takip durur. Ancak burada ne olur sorusunun cevabı iki yönlüdür. Eğer gerçekten sistemsel bir faiz veya bakiye kalmışsa ve şirket bunu kayıtlarla ispatlarsa, bu sefer aleyhinize “itirazın iptali davası” açılabilir. Bu davada haksız çıkarsanız asıl borcun yanı sıra %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatı ve yargılama giderlerini ödemek zorunda kalabilirsiniz. İtiraz edebilir miyim sorusunun cevabı evettir ama hakkım var mı diye sorgularken risk analizi yapmak gerekir. 11 TL için yapılacak itirazın, eğer haksız çıkarsanız getireceği hukuki masraf riski, borcun kendisinden katbekat fazla olacaktır.Sonuç olarak; ödediğinize dair elinizde kesin bir “borcu yoktur” yazısı veya dekont yoksa, sistemdeki bu cüzi bakiyeyi itiraz etmeden ödeyip dosyayı kapatmak ekonomik rasyonaliteye daha uygundur; ancak borcun olmadığına eminseniz 7 gün içinde itiraz ederek takibi durdurmak yasal hakkınızdır.